غار دانیال

غار دانیال متل قو ، دومین غار آبی بزرگ کشور است. برای آشنایی بیشتر با این غار بکر و زیبا، این یادداشت را مطالعه نمایید.

غار دانیال در متل قو

غار دانیال در روستای دانیال سلمانشهر، غاری است که از کشف شدن آن بیش از چند سال نمی گذرد. از این رو این غار بسیار بکر و طبیعی باقی مانده و در آن، تا کنون هیچ گونه راهنما یا امکانات گردشگری ایجاد نشده. نکته جالب آنکه شما برای پیدا کردن ورودی غار، نیاز به یک سفر ماجراجویانه در دل جنگل های سلمانشهر داشته و دهانه غار را باید هوشمندانه و با استفاده از مهارت غریزی خود، پیدا کنید.

با این حال، وقتی به این غار رسیدید، شگفت زده خواهید شد، چرا که پا به دومین غار رودخانه ای ایران گذاشته اید. بزرگترین غار رودخانه ای ایران، غار قوری قلعه پاوه کرمانشاه می باشد. غار دانیال، نام های دیگری نیز همچون چاری و گرده کوه و نیز کردکوی دارد. برای سفر به این غار متفاوت شمال ایران، زمان پیشنهادی دو فصل اول سال، یعنی بهار و تابستان است. سفر به این غار در میانه بارندگی خطرناک بوده چون آب در داخل آن بالا می آید.

ویژگی های غار دانیال

طول غار دانیال 5 کیلومتر برآورد شده. به علت آنکه هنوز بخش پایانی غار، کشف نشده، این رقم فقط یک تخمین می باشد. طول بخش کشف شده غار 2158 متر و بلندی آن از سطح دریا، 160 متر می باشد. عمق این غار که به معنای اندازه نفوذ غار در درون زمین است، 74 متر می باشد. این غار، یک غار آهکی بوده که از گسترش آب های زیرزمینی در داخل سنگ های آهکی تشکیل شده. نفوذ این آب ها به درون سنگ ها، باعث می شود که مواد آهکی در درون آنها حل شده و در نتیجه در بین آنها فضاهای خالی ایجاد شود. با گذر میلیون ها سال، بعضی از این فضاهای خالی، تبدیل به غار می شوند.

تالار ریزان غار دانیال

غار دانیال، از آن دسته غارهای آهکی محسوب می شود که درونش انباشته از تالارهایی با اتاقک های در هم پیچیده و دالان ها می باشد. ساختار غار در انتهایش، نرم و ترکیبی از آب و خاک بوده و در انتهایش از جنس محکم سنگ و آهک است. نرمی ساختار دیواره ها و کف غار در انتهایش چنان بالا می رود که از درون آنها آب به بیرون جریان می یابد. تالاری به نام تالار ریزان، جذاب ترین و شگفت ترین بخش این غار محسوب می شود. غارسنگ های این بخش از غار، از نوع استالاگمیت و استالاکتیت می باشد.

این غار سنگ ها، تشکیل شده از سنگ هایی هستند که در طی فرایند شکل گیری غارها، از چکیدن آب ها در دیواره ها و کف غارها ایجاد می شوند. غارسنگ های غار دانیال، از زیباترین انواع غارسنگ ها هستند که تشکیل آنها چندین میلیون سال، طول می کشد. البته استالاکتیت های تالار ریزان، جوان بوده و بسیار زیبا هستند و روی آنها را سازه های آهکی به رنگ شیری که بسیار دیدنی هستند، پوشانده. درباره درجه حرارت غار باید گفت که تقریبا در تمام فصول ثابت بوده و آب آن دمای تقریبی 17 درجه و هوای غار دمای 23 درجه دارد.

غار دانیال در متل قو

تالار خفاش غار دانیال

غار دانیال، علاوه بر تالار ریزان، یک تالار زیبا و متفاوت دیگر به نام تالار خفاش دارد. البته در این غار، گونه های جانوری دیگری مانند قورباغه، خرچنگ و یا عنکبوت موشی نیز زیست می کنند. بااین حال به علت زیاد بودن تعداد خفاش های این غار، یک تالار را به نام آنها نامگذاری کرده اند. این بخش از غار در فاصله 300 متری از ابتدای غار شکل گرفته و برای رسیدن به آن باید از حوضچه اول غار بگذرید. تپه هایی در این تالار بر اثر فضولات خفاش ها و گل های کف غار ایجاد شده که بسیار لغزنده هستند.

خفاش ها خاموش و بی صدا به دیواره های این بخش از غار چسبیده و به خواب رفته اند. با مرور زمان به دلیل این که مسافران این غار، به آنها سنگ زده و آنها را از خواب بیدار کرده اند، تعداد این خفاش ها در داخل غار بسیار کمتر شده. این کار باعث آسیب به خود غارنوردان هم خواهد شد. چون خفاش های ترسیده به طرف آنها حمله آورده و به صورتشان چنگ خواهند زد.

رودخانه غار دانیال

همان طور که گفته شد، غار دانیال یک غار آبی است و بر روی جریان یک رودخانه شکل گرفته. این جریان آب در تمام طول غار امتداد داشته و از پیوستگی چندین چشمه و جوی درون غار ایجاد شده. رودخانه غار در داخل آن به سطحی شیبدار ریخته و پس از طی یک مسیر، دوبار بر روی زمین بیرون غار قرار گرفته و به رود حیله رود می پیوندد. مقصد نهایی آن نیز مانند همه رودهای مناطق شمالی، دریاچه خزر می باشد.

در زمان های بارندگی، ژرفای آب این رودخانه بسیار بالا آمده و دیگر نمی توان درون غار از این رود رد شد. با این حال، در حالت عادی ژرفای رود در بیشترین عمق خود یک متر بیشتر نمی باشد. پهنای این رود نیز متغیر بوده و در بعضی بخش های آن که در ابتدای غار قرار دارد، می شود حدود شش هفت نفر در کنار هم حرکت کنند. اما در بعضی از بخش ها، به تنها شیوه ای که می شود جلو رفت، سینه خیز است.

غارنوردی در غار دانیال

شاید هنگام مطالعه متن های ایرانگردی درباره غارها، به اصطلاحی به نام سیفون بر بخورید. این یک واژه تخصصی غارنوردی می باشد و به فضایی در غار گفته می شود که سقف آن بسیار کوتاه بوده و تا زیر سقف راهرو در آن، آب در جریان است. در این بخش باید صخره نوردی کرده و 2 متر در میان سنگ های غار بالا روید. البته راه دیگری هم برای گذر از این بخش وجود دارد. شما باید با کمک غواصی از این سیفون رد شوید. هر چه که در غار به پیش می رویم، فضای غار تنگ تر و کوتاه تر شده و گاهی باید به شکل سینه خیز در آن حرکت کرد. دمای غار در این اواخر کمتر و آب آن نیز سردتر می شود.

نکات مهم در سفر به غار دانیال

به هیچ نمی توان به تنهایی وارد این غار شد. برای کشف و تجربه این غار، حتما باید با تیمی چند نفره با وسایل لازم همراه گشت. البته لازم نیست شما کاملا حرفه ای باشید تا بتوانید در این غار سفر کنید. یک تیم نیمه حرفه ای نیمه مجهز نیز می تواند حداقل بخش های ابتدایی این غار را را به آسانی بپیماید. اگر بخواهید در کل مسیر جلو بروید، باید بازه زمانی 5 تا 7 ساعته را برای این کار در نظر بگیرید. برای طی این مسیر وسایلی که لازم است، شامل موارد زیر می شود، آب آشامیدنی به مقدار کافی، کلاه ایمنی، لباس یک تکه و ضد آب، دستکش مخصوص و چکمه.

فراموش نکنید که یکی از تجهیزات بسیار ضروری در بسیاری از تجربه های طبیعت گردی و به ویژه غارنوردی، هد لامپ و تعدادی باتری مناسب برای آن است. توجه داشته باشیدکه فضای غار، نوری از بیرون ندارد و شما برای پیدا کردن مسیر خود، حتما به این نیاز خواهید داشت که از هدلامپ استفاده کنید. طبعا در فضای غار، آنتن دهی گوشی موبایل نخواهید داشت و برای شارژ گوشی خود، پاوربانک به همراه داشته باشید. در میانه تجربه غار، هر وقت که خواستید بگردید، باید در امتداد مسیر رودخانه غار به عقب برگردید.

غار دانیال کجاست

مسیر دسترسی به غار دانیال

برای دسترسی به غار دانیال، باید ابتدا به میدان بلوار سلمانشهر رفته و بعد مسیر خاکی و تقریبا ناهموار از این میدان به طرف روستای دانیال را طی کنید. این بخش از راه دو کیلومتر طول دارد. قبل از اینکه به بخش شیبدار راه برسید، وارد مسیر فرعی چپ شده و در امتداد ویلاها تا زمان رسیدن به آخرین شان، مسیر را جلو بروید. در این جا دیگر نمی توانید از اتوموبیل استفاده کرده و باید بقیه راه را پیاده بروید. از روی پل چوبی رودخانه میان جنگل هم باید رد شوید و در سوی دگر رودخانه، تا دومین انشعاب آن ادامه دهید. در این بخش از مسیر باید سراشیبی را بالا رفته تا به دیواره های سفیدرنگ برسید.

این پیاده روی در دل جنگل تقریبا یک ساعت به درازا خواهد انجامید. دهانه غار در میان این دیواره های سفید و در سوی شمال غربی آنها قرار دارد. این دهانه ها سوراخ هایی به عرض یک متر و ارتفاع نیم متر می باشند. البته برخی غارنوردان قبلی این غار با فلش هایی نارنجی رنگ دهانه غار را علامت گذاری کرده اند. اما اگر نتوانستید این ورودی را پیدا کنید، می توانید جریان وزش باد خنک در سنگ ها را دنبال کنید و به ورودی غار برسید.

غار دانیال کجاست

غار دانیال که یکی از مناطق دیدنی متل قو به شمار می آید، در روستای دانیال شهرستان سلمان شهر در بخش باختری مازندران واقع شده. این غار از تهران 225 کیلومتر فاصله و از متل قو 5 کیلومتر فاصله دارد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید