تپه فردوس

تپه تاریخی فردوس در شهر تازه تاسیس فردوسیه از توابع شهریار قرار گرفته. این تپه از آثار باستانی شهریار به شمار آمده و در فهرست آثار ملی ثبت شده.

تپه فردوس در شهریار

شهریار را نگین سرسبز غرب ایران می شناسند. علت این نامگذاری وجود با غ های پر ثمر میوه در این شهرستان غربی استان تهران است. انواع میوه های تابستانی همچون آلبالو، هلو، زردآلو و انگور از محصولات باغی این شهر و روستاها و نواحی اطرافش بوده که به خارج از کشور نیز صادر می شود. همین موضوع باعث شده که در این منطقه ویلاها و باغ ویلاهای زیادی برای اقامت گردشگران ساخته شود و این منطقه بدل به یک شهر توریستی استان گردد. با این حال این سرسبزی و طبیعت زیبا تنها جاذبه این شهر نیست. در شهریار و نواحی اطرافش، برخی از آثار باستانی بسیار کهن ایران جای گرفته اند که تپه فردوس یکی از آنها می باشند.

از دیگر ویژگی های جالب منطقه شهریار، تنوع قومیتی در آن است. با این که اکثریت مردمان این شهر را ترک ها شامل می شوند، اما از اقوام کرد، لر و دیگر قومیت های ایرانی نیز در این شهر سکونت دارند و به نوعی یک فضای فرهنگی متنوع و چند قومیتی را در آن تشکیل داده اند. این شهر، پرجمعیت ترین شهرستان ایران به شمار می رود که مرکز استان نمی باشد. از شهریار در کتب تاریخی با همین نام فعلی یاد شده و این موضوع نشان از قدمت این شهر دارد. در این یادداشت برآنیم تا از یکی از جاهای دیدنی این شهر که نمایشگر این پیشینه تاریخی می باشد، یعنی تپه فردوس سخن بگوییم.

تپه فردوس در شهر فردوسیه شهریار

تپه فردوس در ابتدای شهر جدید فردوسیه شهریار قرار گرفته. این شهر شامل محلاتی همچون یوسف آباد صیرفی، عباس آباد، خاوه، فردوس و عبدآباد می شود که محلات عبدآباد، خاوه و فردوس نسبت به بقیه از قدمت بیشتری برخوردارند. این شهر از سال 1379 در تقسیمات کشوری عنوان شهر را به خود گرفت و بر اساس آمارگیری سال 95 جمعیت آن حدود سی و پنج هزار نفر می باشد. از جمله خانواده های اصیل فردوسیه می توان اقوام نفریه، بهارلو و افشار را نام برد که بیشتر از صد سال است که در این منطقه ساکن هستند. بخش بزرگی از مهاجرین فعلی ساکن در فردوسیه را نیز زنجانی ها و همدانی ها تشکیل می دهند.

از جهت بافت شهری و تاریخچه شهری بودن، قدمت قدیمی ترین محله فردوسیه یعنی محله فردوس، به 150 سال پیش می رسد. این محله که نام شهر نیز از آن گرفته شده، در گذشته ها با عنوان منوچهری شناخته می شده. اما در زمان ناصرالدین شاه قاجار، وقتی که او از این محله عبور می کند و سرسبزی و باغ های فراوان و پر میوه آن را می بیند، به آن عنوان فردوس به معنای بهشت را می دهد. تپه فردوس نیز به نوعی نام خود را از این نامگذاری گرفته است. شهر فردوسیه به جز این تپه اماکن تاریخی دیگر را نیز در خود جای داده که به معرفی آنها خواهیم پرداخت.

امامزادگان عبدالله، جعفر و محسن در نزدیکی تپه فردوس

امام زاده عبدالله در نزدیکی تپه فردوس در روستای یوسف آباد صیرفی فردوسیه قرار گرفته و از نوادگان امام هفتم شیعیان می باشد. پلان ساختمان این امامزاده مربعی بوده و گنبد آن آجری و بدون گلدسته می باشد. نمای داخلی امامزاده سفیدکاری شده و در محوطه آن یک گورستان قرار گرفته. بقعه امامزادگان جعفر و محسن نیز در روستای خاوه این شهرستان قرار گرفته و این دو نیز از نوادگان امام کاظم هستند. ساختمان این بقعه که جزء آثار باستانی به حساب می آید، نمایی آجری دارد و گنبد آن خشت و گلی است و ضریح یا گلدسته ندارد. طرح بازسازی این بنا در دست اجرا می باشد.

تپه فردوس کجاست

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید